دسته‌ها
Uncategorized

هوش مصنوعی در مسیر دموکراتیزه کردن صنعت فیلم

تازه های دنیای برودکست

همکاری NVIDIA و ARM

هوش مصنوعی در مسیر دموکراتیزه کردن صنعت فیلم! در هالیوود، برای سال ها این ایده که رایانه ها و داده ها هم می توانند در پروژه های فیلم سازی نقش داشته باشند به عنوان یک تابو شناخته می شد و عوامل موفقیت یک فیلم تنها خلاصه می شد در هنر و ذوق شخصی، جذابیت و استعداد! این در حالی است که امروزه صنعت فیلم و سینما شک و تردید خود را در بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی آرام آرام پایان می دهد. بخشی از این اتفاق مدیون موفقیت شرکت هایی نظیر نتفلیکس و آمازون می باشد که در تصمیم گیری های تجاری خود از فناوری هوش مصنوعی بهره گرفته اند. هر دو شرکت ضمن بهره گیری از داده های ناشی از علاقه مندی های مخاطبین خود، محتواهایی متناسب با سلیقه ی مخاطبین به آنها عرضه می کنند.
شرکت فیلم سازی برادران وارنر در ژانویه ی سال جاری اعلام کرد که در زمینه ی بهره گیری از یک سیستم مدیریت پروژه ی مبتنی بر هوش مصنوعی، قراردادی با شرکت آمریکایی Cinelytic امضا کرده است. برادران وارنر با به کارگیری این سیستم قادر خواهد بود در مورد چراغ سبز نشان دادن به پروژه های فیلم سازی و سرمایه گذاری در آنها تصمیم گیری کند. از دیگر مشتریان شرکت CinelyticCinelytic می توان به سونی پیکچرز اشاره کرد. از سوی دیگر استودیو قرن بیستم در سال 2018 (پیش از آنکه توسط استودیو فیلم سازی والت دیزنی خریداری شود) از پلتفرم اختصاصی خود به نام مرلین رونمایی کرد. مرلین که محصول شرکت گوگل و مبتنی بر هوش مصنوعی می باشد، قادر است با تحلیل پیش پرده ی فیلم ها میزان استقبال مخاطبین از آنها را پیش بینی کند.

با همه ی این اوصاف، استودیوهای بزرگ فیلم سازی درآمریکا همچنان با سرعتی آهسته به سمت به کار گیری فناوری هوش مصنوعی در حال حرکت هستند. این در حالی است که در حال حاضر شرکت های مستقل فعال در حوزه ی تولید محتوا، نسبت به فرآیند های مبتنی بر هوش مصنوعی اقبال خوبی نشان داده اند. در همین راستا در ماه جاری، شرکت سوییسی Largo Films قراردادی را در زمینه ی آغاز شراکت رسمی با “باشگاه تهیه کنندگان اروپایی” امضا کرده است و به بیست شرکت فعال در حوزه ی تولید محتوا اجازه داده است به مدت شش ماه از نسخه ی آزمایشی پلتفرم Largo.ai محصول این شرکت استفاده کنند. پلتفرم مذکور در بازار فیلم کن که ژوئن امسال به صورت مجازی برگزار شد با استقبال زیادی روبرو شد. سامی آرپا مدیر اجرایی Largo Films می گوید: پلتفرم ما از یک سیستم استخراج الگوهای شناختی در تصویر، صدا و متن بهره می گیرد. این سیستم پس از پردازش الگوهای شناختی، آنها را به شکل توصیه هایی معنادار و قابل فهم در اختیار تهیه کنندگان، نویسنده ها، کارگردانان و توزیع کنندگان محتوا قرار می دهد. البته آرپا خود به عنوان یک کارگردان و یک محقق علوم کامپیوتری معتقد است که در فرآیند ساخت یک فیلم؛ پلتفرم های مبتنی بر هوش مصنوعی نمی توانند جایگزین خلاقیت های انسانی شوند. در واقع به اعتقاد او، Largo.ai با تفسیر و تحلیل داده های به دست آمده از یک پروژه ی فیلم سازی و سپس نمایش الگوهای مستتر در آنها، به افراد خلاق این توانایی را می دهد تا ریسک های سرمایه گذاری را کاهش داده و همچنین میزان اثرگذاری محتوای خود را افزایش دهند.

 

دسته‌ها
Uncategorized

همکاری NVIDIA و ARM

تازه های دنیای برودکست

همکاری NVIDIA و ARM

پیش به سوی فراتر از جهان (Metaverse)! ماه گذشته بزرگترین معامله در تاریخ صنعت سیلیکون رقم خورد و طی آن شرکت NVIDIA ، هولدینگ انگلیسی ARM (یکی از معتبرترین فعالان حوزه ی CPU) را به قیمت 40 میلیارد دلار خریداری کرد. جن سن هوآنگ مدیر عامل اجرایی شرکتNVIDIA می گوید دنیا در حال ورود به عصر هوش مصنوعی می باشد. به گفته ی او ما در حال ورود به عصری هستیم که نوید دهنده ی دنیاهای مجازی فرا-مقیاسی، وسایل نقلیه ی خودران و یک پایان سریع برای هرگونه پاندمی می باشد.
شرکت NVIDIA؛ بهترین سازنده ی پردازنده های گرافیکی در جهان، اخیرا به عنوان با ارزش ترین شرکت آمریکایی در حوزه ی تراشه ها شناخته شده است. در واقع این عزیز دردانه ی سرمایه گذارها، به یک قدرت اصلی در حوزه های رباتیک، دیتاسنتر و فناوری 5G هم بدل گشته است. هوآنگ در مراسمی که به مناسبت خریداری ARM برپا شده بود گفت: “بعد از حدود یک دهه تحقیق در حوزه ی یادگیری عمیق؛ هم اکنون دنیا شاهد به هم رسیدن و هم جوشی GPU های قدرتمند و داده های فراوان می باشد که این هم به نوبه ی خود خلق کننده ی یک بیگ بنگ در هوش مصنوعی مدرن می باشد. هوش مصنوعی قدرتمندترین فناوری زمان ماست. در واقع در اینجا صحبت از اتوماسیون برای اتوماسیون است ؛ اینجا جایی است که نرم افزار نرم افزار را می نویسد. در عصر هوش مصنوعی، هدف اصلی و مشترک ما (NVIDIA وARM) تبدیل شدن به معتبرترین شرکت در حوزه ی محاسبات می باشد.”
سایمون سیگرس مدیر عامل اجرایی هولدینگ ARM هم ضمن تایید سخنان هوآنگ گفت: “هم اکنون دنیایی پیش روی ماست که مختصاتش توسط هوش مصنوعی تعریف می شود. امروزه می بینیم که هوش مصنوعی به سطحی از بلوغ رسیده است و در همین راستا مرتبا اپلیکیشن های بیشتر و جدیدتری از قابلیت های هوش مصنوعی بهره می گیرند و دارای ارزش افزوده می شوند”.

پیش بینی می شود که در نتیجه ی همکاری این دو شرکت در آینده ی نزدیک محصولات جدیدی تولید شوند که در میلیاردها گوشی هوشمند، سرور، کامپیوتر شخصی و دیگر تجهیزات الکترونیکی تعبیه شوند. در واقع به تعبیر ظریف یکی از کارشناسان حوزه ی هوش مصنوعی، به زودی هوش مصنوعی و قابلیت های آن از درون سرویس های ابری به روی زمین کشیده می شود و در دسترس تک تک افراد قرار می گیرد.
مدیر عامل تایوانی-آمریکایی شرکت NVIDIA این شرکت را در سال 1993 و با سرمایه ی فقط 40000 دلار راه اندازی کرد. در سال 2006 همزمان با ابداع یک مدل برنامه نویسی که طی آن چندین محاسبه ی پیچیده ی ریاضی به طور موازی اجرا می شدند، پردازنده های گرافیکی این شرکت به جزء لاینفکی از محاسبات ابری و هوش مصنوعی تبدیل شدند. این شرکت تا کنون بیشتر از یک میلیارد پردازنده ی گرافیکی اصلی خود به نام CUDA را به فروش رسانده است. کیت های توسعه ی نرم افزار این شرکت 20 میلیون بار دانلود شده اند. تا کنون حدود 6500 شرکت استارت آپی معتبر با بهره گیری از قابلیت های NVIDIA پا گرفته اند و هم اکنون بیشتر از 2 میلیون توسعه دهنده ی NVIDIA وجود دارند. در حال حاضر تعداد GPU های این شرکت که توسط تامین کننده های اصلی سرویس های ابری یعنی AWS و AZURE به کار گرفته شده اند از تعداد کل CPU های موجود در سرویس ها ی ابری گذر کرده است. در بازار سهام نزدک در ماه جولای گذشته شرکت NVIDIA از شرکت اینتل پیشی گرفت و به ارزش افسانه ای 251 میلیارد دلار رسید.

دسته‌ها
Uncategorized

کرونا ویروس و تغییر در اجرا و پخش خبر تلویزیونی

تازه های دنیای برودکست

کرونا ویروس و تغییر در اجرا و پخش خبر تلویزیونی

(1) خانم آلیسین کمروتا Alisyn Camerota خبر صبحگاهی CNN را از استودیوی موقت در زیرزمین خانه اش اجرا می کند.

(2) خانم شانون بریم Shannon Bream مجری برنامه شبانگاهی Fox News اجرای برنامه خود را از استودیوی خانگی انجام می دهد.

دسته‌ها
Uncategorized

JUST HOW GOOD CAN THE 8K CAMERAS USED AT THE TOKYO OLYMPICS BE

تازه های دنیای برودکست

همکاری NVIDIA و ARM

With around one and a half years to go until the Tokyo Olympics, Japanese broadcaster NHK is readying for what will inevitably be a watershed point for 8K. But the cameras that will be used, internally at least, be unlike any outside broadcast camera ever used for such an event before. Phil Rhodes looks at current sensor technology and asks what this means for such broadcasts.

Between now and the Tokyo Olympics in 2020, NHK should have put the finishing touches on its plans to broadcast the games in 8K. Going by their regular exhibitions of “super hi-vision” at various trade shows, they’re already well on the way, with cameras, displays, and even ways to send the pictures over radio links to and from remote areas. Sports broadcasting is one of those few places in which delivering 8K pictures to the home might actually make sense: keen sports viewers report that a sufficiently high-res picture on a sufficiently large screen replicates being in the stadium quite well and without the inconvenience and indignity of a VR headset.
 At the same time, it’s become ever easier to shoot resolutions well beyond 4K for the big screen, and by that, we mean theatrical release, given that 8K home TVs had better be pretty big screens as well. In the world of feature film and high-end drama production, though, there’s often less intention to send all eight of those Ks from the camera to distribution. Usually, people shoot high-res for drama because it’s useful in modern post-intensive approaches to production. Even straightforward scenes, without visual effects, can be subject to cropping, stabilisation and replacements of inconvenient corporate insignia or anachronistic details in a period piece, and that can be done better – if not more easily – with more pixels to play with.

The problem is that the increasing ease and convenience of extra-high resolution in drama production is not really reflected in broadcast production. The same could, at one time, be said for 4K: early 4K broadcasts were sometimes done with cameras such as the F65, outfitted – perhaps slightly awkwardly – for live-to-air production work. Sensor technology has improved since and both Sony and other manufacturers have produced 4K broadcast cameras which behave in much the same way that studio cameras always have. It keeps the crew happy – but to date, it’s been difficult to do that for 8K.

Putting large numbers of pixels on a sensor means the pixels have to be small, which in turn means less light will hit them. That means turning up the sensitivity, risking noise and potentially compromising the clarity and sharpness that we’re aiming for in the first place. It is, frankly, beyond 2018 technology to make an 8K sensor the size of those in most broadcast cameras – which are well under half the dimensions of a 35mm film frame – with acceptable performance.

Yes, cell phone cameras are tiny and have almost supernaturally good apparent performance, but that can be very heavily reliant on mathematical post-processing that isn’t reliable enough for broadcast work. Given improvements in computing, particularly artificial intelligence, that might change. For now, though, a truly professional camera needs a sensor that can do good work without massaging the pictures into shape after the fact.

Because of this, 8K broadcast cameras generally have much bigger sensors than traditional types. Often, they’re the size of an APS stills frame, as with Sharp’s 8C-B60A camcorder. It’s a powerful camera, with an 8K sensor and high-quality onboard recording. Even so, its sensor is roughly the same size as a 35mm movie frame. That’s potentially fine, but it does mean that traditional broadcast lenses from the likes of Fujinon and Canon don’t usually cast a large enough image to cover the whole sensor. Lenses that do cover larger sensors get us back to a way of working that’s much more like drama or feature film and not ideal for the fast-paced pressure of a live sports broadcast. It works, but to experienced live production crews, it’s far from ideal.

Sony’s solution is the UHC-8300, which spreads the load across three monochrome imaging sensors. Each of them is intended to see the red, green or blue channel, just like a conventional broadcast camera. That means a colour splitter block, of course, with a prism and filters, which is complex and expensive, and means that lens design is also complex and more expensive. The UHC-8300 does work with conventional broadcast lenses which are designed with all this in mind, but it still uses larger-than-usual imaging sensors to keep performance high. As a result, the image needs to be optically enlarged, which makes it dimmer, so the camera is effectively less sensitive than its small-chip cousins.